Wiérztë (2008)

Nowi cząd Wlozł jem na nowe bezstegnie Żeco Bez prowadnika Dechowego Bez zwónka I bez ksążczi Po mału jida po gasti trowie Jak kot waża kożdi krok Na bagniszcza blós wzeróm z daleka Minie jesz perzna czasu Jaż bada mógł Bezpieczno sa w nich utopic

@laże! @lano! 3

@laże! @lano!
Zymkòwcë nié blós razã wëdôwają swòje dokazë, ale téż òsóbno. Łoni w wëdôwiznie Region z Gdinie ùkôzałë sã zbiérczi Tómka Fópczi: Szlachama Kùsków, Szlachama wzdichnieniów, Szpòrtë swòjsczé ë kùpczé òd Tómka Fópczi. Latos, prawie na kùńc zëmë, z ti sami wëdôwiznë wëszedł zbiérk wiérztów Rómka Drzéżdżónka pt. @laże! @lano! wiérztczi do smiéchù a ùsmiéchù. Je ...

Wiérztë (Zymk 2)

*** Czasã mie sã zdôwô, że jem maleńczim kaminiem, wërzuconym wëstrzód wiôldżégò pòla, taczim môłim, samòtnym, òstawionym sóm dlô se. I nawetka ni móm nikògò z kim mógłbëm pògadac, czasã sã ceszëc, a czasã plakac. Z kim mógłbëm wanożëc rozmajitima drogama.

Wiérztë

starota przëzéróm sã czasã stôrim lëdzóm szãtolącym sã na zeslach w tramwaju taczim ze zestarzałima sercama i z môrlënama na dëszë zadichónyma ù wstãpu w krôjnã céni czej stóną przed anielsczim òrszakã jakbë błagelë ò wespółczëcé wszëtkò na to wëzdrzi że stôri lëdze mają gòrzi nigle stôré zwierzãta są wierã barżi pòsmùtniałi swòją przëtomnoscą wiedzą ...

Nôdzeja, Młodosc, …

Nôdzeja Czej jes sóm, jak ptôch wplątóny w chróscewié, chtërnégò nicht ni mòże pùscëc na wòlã – miéj nôdzejã! Czej jes sóm, jak pisklątkò wëpadłé z gniôzda, chtërné ni mòże przińc nazôd dodom – miéj nôdzejã! Czej jes sóm, jak człowiek z pòszarpónym sercã, chtëren nie rozmieje z nowa òblubic – miéj nôdzejã!

Dwa swiatë, Miłota, Wanoga

Dwa swiatë Czedë zamknã òczë Widzã Malinczé jezorkò Westrzód złotégò zbòża Widzã Stôré dãbë Chtërné kłaniają sã swiatu Czëjã Spiéw skòwrónôszka Gdzes tam wësok w niebie Czëjã Letczi­­ wiew wiatru Żôlącégò sã w pòlu

Sens, Gwiôzdë ë Aniół (wiérztë)

*** Czedë przińdzesz do mie i pòwiész: „Ju czas…” Tedë jô rozwinã rãce i ùniosã sã w gòrã, Baro wësok, jesz wëżi blónów. Tam mdze wiedno pëszny swiat Bez jiwrów, jiscenkòw. Słunuszkò swiécëc bãdze całi dzéń, A kòl wieczora jô ùzdrzã znôwù

Wiérztë (zbiérk)

*** kòżdny sztërk ùlatowny jak twòje żëcé i mòja nôdzeja dzysészi dzéń wcyg pamiãtac bãdã chòc nie wiém czë to mùszebné bë zachwilowôwac sã w pòłowie kòżdny nieprzéńdzony jesz dardżi i zamëslëwac nad ùchôdanim zuchtërno zrobionégò krokù w przódk

Z Norwida…, Biôtka ò…, Japòkalipsa

Z Norwida… Corôz to z Ce jakno z zôdzorë smòlni wkół lecą szôtorë zapôlóné Pôląc sã nie wiész, czë stôwôsz sã wòlnim Czë to co Twòje bãdze zaniszczałé Czë leno pòpiół òstanie i rajbach Co jidze w przepadnô z grzëmòtã Czë na dnie pòpiołu gwiôzdni diamańt Wiekòwnégò dobëcô pòrenk?

Wiérztë

W żdaniém Zazdrzóny w niedosygłé mòrze Nadchòdnëch dniów ùprzélnëch, Rozwijóm zawitrzné zorze Z widë nocą òdzartëch. Z pòspiéwny strëdżi zdarzeń Westrzód rëkù tonącëch sprôw, Wëłôwióm òkrëszczi rojeń Ë skłôdóm je na piersach trôw Jednym tkniãcã je òżëwióm, Bë zafarwic łzë wspòminkã. W kùńcu stojisz zjôwą, céniã Corôz pëszni òbrôz zmieniôsz. …
This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.