Zymk òb czas pózny jeseni.
wt., gòd. 12th, 2006Zéńdzenié Zymkòwców w Wejrowie 9 gòdnika 2006 r.
Czej zabrôł jem sã za pisanié négò tekstu wiodro za òknã bëło szaré a kòmùdné i nijak nie zachãcywało, abë wëlezc bùten. Równak wiele bëło òb czas latosy jeseni dniów, czej nôtëra robia nóm rozmajité szpôsë, bò, chòc to jidze kù zëmie, wiodro szlachòwało nié za jesenią a barżi prawie za zymkã. Tej sej czëjã, i na gwës je w tim wiele prôwdë, że taczé wëmiészanié cządów rokù nie je dobré, równak je taczi môl, gdze wiedno, niezanôléżno òd cządu rokù, gòscëc pòwinien zymk. Môlã tim są serca i môdżi młodëch (nié blós całã ale téż dëchã) ùtwórców kaszëbsczich przënôlégającëch do karna Zymkòwców.


Latos 5 strëmiannika, w wejrowsczim mùzéùm zeszlë sã razã Zymkòwcë, bë pòdzelëc sã swòjéma nowëma dokôzama a pòkòrbic ò kaszëbsczi pismieniznie. Chòc bëło to, mòżna rzec, X. jubileùszowé zéńdzenié, tej jednakò szampan sã nie lôł, le bëło wiele jinszëch doznaniów, òsoblëwie nëch zrzeszónëch z pòetiką kaszëbsczégò snôżégò słowa. Wiele lëdzy nôleżącëch do Zymkù téż nie przëjachało, a to bez ną zëmã co nas na przedzymkù òdwiedzëła ë chòróbska gripë co na ze sobą przëwlokła.