Wiérztë
Tadżi: Hana Makùrôt, wiérztë
kòncert
egzystencją mòżesz grac jak w òperze
zmieniwają są dwùgôdczi midzë niebã a zemią
mòżesz przelezc z lëtewką pòspiechù
spiéwôk sã pòmilił i zagrôł kòncert skòczka
w môl eùfòrii melanchòlijnym tonã
glorii entuzjôzm òpôdł pò skrzidłach
niezjiscony sztëczk żëcô spôdł jak kam
pòtencjalnégò zabôczeniô czegòs
wëcarti krëjamną gùmką fragment libretta
grają na diôbelsczich skrzipkach diôchłë
wëliczanczi talentów co zwłokama czasu
kładzą sã môłczenim midzë Verdim a Bachã
ze zbiérkù “Testameńtë jimaginacji”
szafa
dwiérze szafë òtemkłë sã
i më weszlë w ji żëwòt drewióny
migdałowò pôchnący bezszelestny
przelot cmë zawierusził sã
na skarpetce zwiastunce cepła
w gestach marinarczi òdpinô sã
gùz zadąsóny na nitce
schòwôł sã stôri kòt
na délu bezpiecznoscë
wbité dwa gòzdze rozpiąté
bùksë do górë nogówkóma
pòd bùkietã bluzków malowóné wiérztë
artistny profil bałaganów
i gałganów niepòkòju
i pôchnie perfùm fantazmatów
arómatów nieprzitómnëch
ze zbiérkù “Testameńtë jimaginacji”