Tak pòdle mie to je to dobrô téma na zymkòwé fòrum, le do tegò to Grégòr bë mùszôł dac radã założëc dlô se kònto

Co do cëzych słów to sprawa nie je dlô mie klôrownô. Jô nie jem n.p. w sztãdze pisac jinczi jakno “internet”, na kaszëbskô wersëjô tegò słowa – jacze przëjãło sã w ti prawie fòrmie w wielu jãzëkach – je dlô mie kąsk ùdzywnieniém. Trzëmóm jã zwëczajano za swòjé miono. Generlano to jem ti dbë, że mòże smiało pisac tak a tak – tj nie widzã niczegò lëchégò w tim bë ùżëwac w kaszëbsczim jãzëkù pòżiczków z jinszëch jãzëków.

Pòzdrówczi

Mark

Razã jesma w „Zymkù” to doch mie nie „wastuj”, jo?

Pò prôwdze môsz rëcht z nym pitanim ò „pùb” czë „pub”, jaczi w wëgôdënkù je „pabã”. E.Gòłąbk je za tim, bë nowé fòrmë nie labializowac, tak tej w jegò słowarzu wiele nalezesz taczich zapisënków, jak „morfologiô”, „kosmiczny”, „kompùter” , „bochen” (ale mô np. „pùding”) . Jô równak jem za tim, że:
1. ni ma cwëkù jesz barżi (ë to tak baro!) mącëc w ny kaszëbsczi òrtografëji, jakô tak a tak je cãżkò do nôùczeniô, tak tej, wedle mie, tam gdze wedle prawidła bë sã labializowało, niech sã labializëjë, nawetka czej w wëgôdënkù słowa ny labializacëji ni ma.
2. Jeżlë bãdzëma, jak chce Gòłąbk, pisac bez labializacëji „nowé” w kaszëbiznie słowa, to czedë ùznómë, że są òne ju „stôré” ë zaczniemë céchòwac w nich „ò” abò/ë „ù”? A do te doch to kòżdi Kaszëba mùszi znac wiele jãzëków, cobë mógł rozróżnic, czë to je „zapòżicznié” czë naje słowò, a do te jesz mùszi wiedzec, czë òstało òno wzãté z ny cëzi gôdczi dôwno, czë nie jaż tak, a do te jesz wiedzec, czedë mòże nowi słowò ùznac za staré. To doch je bùten szëkù!

Tak tej jô jem za tim, bë tam, gdze je labializacëjô, labializowac.

A terô ò „pùb”. Wedle mie sã mùszi pisac „pùb” nawetka, czej sã gôdô „pab”. No „ù” je le grafòwim mërkã. Równak, czej słowò sã przejimie (chòc do kùńca nie jem za tim, bò doch mómë jinszé słowa na „pùb”; ùżił jem je barżi dlô dodaniô czëcowégò ùstawù), w przińdnoce, jak to biwô z taczima pòżëczeniama, bë sã mùszało pisac „pab”. Tak jak to je z jinszima zapòżiczeniama, np. kòmpùtr, czë wideò.

Pòzdrówczi

Grégòr

Jednégò równak z ti kriticzi pò kùńc swiata nie przëjimnã, tegò, że “widny zelony” to pòlaszezna Prawie nen “widny zelony” festë òdcësnął sã w mòji pamiãcë. A bëło to tak:
Jem béł w zerówce. W salce ù klosztorniców jesma mielë religijã ë sostra kôza nama malowac w hëftach Matka Bòską. Tak tej jesma malowalë. W jednym sztóce jem sa zapitôł klosztornicë, czë to mòże bëc pòfarwowóné widnym zelonym. Òna spita sã:
- jakim?
- widnym zelonym.
- jakim zielonym? – zapita jesz rôz, za nick na swiece nie mògącë przińsc na to, co jô chcã.
- widnym… – odpiarł jem ë czej jem widzôł, że wcyg mie nie rozmieje, zrobiło mie sã, niebòroczkowi 6 lôt stôrémù, wstid (jak to ù dzecy).
- A co to jest “widnym”? – zapita.
Ë tedë memczi, jaczé sedzałë z tilu (w tim ë mòja) ë żdałë na kùńc katechezë, zakrzikłë:
- jasnym!
Jak jesma szlë z ny religiji dodóm, mòjô memka da mie „wëkłôd” ò „widnym” ë „jasnym”. Tedë téż jem pòznôł no czësto nowé dlô mie słowò: “jasny” (tak jak pózni “łopata” miast “szypa”, “burak pastewny” miast “rąkel”, “przeciąg” miast “przewiew”, “światło” miast “wid”, etc, etc.)
Tak tej nijak sã ni mògã zgòdzëc, że nen “widny zelony” to pòlaszëzna.
Dlô mie prawie nen “jasny”, no “jasno” ë „jasno zelony”, etc. trącą pòlską gôdką.