Pomerania, Nr 12, 2007 r.
Latosé dzejanié Zymkù
Latos Zymkòwcë spòtikalë sã leno dwa razë, ë to wiedno w môlińczëch karnach. Nie znaczi to, że „młodi” dalë so pòkù z pisanim. Prawie je òpak! Òb nen rok pòwstało wiele nowëch dokôzów, wiérztów, fraszków, piesniów a pòwiôstków, jaczé drëkòwóné bëłë midzë jinszima w lëteracczim pismionie „Stegna”. Czëc je téż, że jeden z Zymkòwców pisze pòwiesc. Pamiãtac téż mùszi, że Zymk je niefòrmalną stowôrą, w jaczi nicht do niczégò nie zmùszô… në mòże blós do tegò, bë ji nôleżnicë pisalë, ë to pisalë jak nôlepi rozmieją.
Pierszi rôz zeszlë më sã w maju ze słëchińcama kùrsu kaszëbsczégò jãzëka dlô robiącëch w Wejrowie. Tã sedzącë w szkòlnëch łôwkach prezentowalë më swòje dokôzë ë gôdalë ò zymkòwi rësznocë. Jak wiedno òbczas taczich zéńdzeniów bëło liriczno a wiesoło.
Drëdżé zéńdzenié òdbëło sã 20 rujana w Dodomie Kaszëbsczim w Rëmi. Rozprôwialë më ò wszelejaczich sprawach tikającëch sã młodëch piszącëch pò kaszëbskù, na przëmiôr ò séwnikòwim lëteraczim seminarium w Starbieninie, felënkù kriticzi (na téma baro czãsto je bez nas òbgadiwónô), môłi lëczbie kaszëbsczich lëteracczich kònkùrsów, jaczé bë zachãcywalë młodzëznã do pisaniô. Temù téż ùdbalë më w przińdnym rokù ògłoszëc pòeticczi kònkùrs.
(wicy…)