Òdroda nr 1 (35) 2005
Zymk pò rôz czwiôrty
W kùnoszkù gòdnika 2004 r. ùkôzoł sã nowi, czwiôrti ju zsziwk lëteracczégò rocznika młodëch ùtwórców kaszëbsczich Zymk.
Zsziwk nen je brzadã zéńdzeniów robionëch bez nëch ùtwórców w 2004 r., a téż ùdbë zymkòwców, cobë wkół nëch pòtkaniów ë samégò heftu parłãczëc wszëtczich tich młodëch lëteratów, co pò kaszëbskù piszą, a na pòtkania zymkù z rozmajitëch przëczënów przëjeżdżac ni mògą.
Òstałë w nym zsziwkù wëdrëkòwóné prozatorsczé ë pòeticzczé dokôzë dwanôstu młodëch autorów, m.jin Macéja Doraua, Rómana Drzéżdżona, br. Zbigniewa Joskòwsczégò czë Aszi Gackòwsczi, jakô za swój lëteracczi debiut, co gò mia prawie w pòprzédnym Zymkù dosta nôdgrodã miona R. Wróblewsczégò. Wôrt dopòwiedzec, że Zymkù 4 téż są lëteracczé debiutancë – Sławòmir Krause ë Alicjë Skiba.
W zsziwkù nym, tak jak rëchlejszëch, dokôzë są różnoraczé, równo na ôrt tematiczi czë fòrmë. Są w nim wiérztë, spiéwczi (nawetka òstałë dołączoné nótë), krótczé prozatorszczi pòwiôstczi ë szpòrtë czë dłëgszé òpòwiadania. Są ùsôdzczé szpòrtowné (le niechtërne taczé, co zmùsziwają do pòmëszleniô) są ë pòwôżné, czasã gòrzczé. Są refleksëjowé, filozoficzné, miłotné, òpisywającé żëcé ë tikającé sã Bòga czë sami egzistencëjë. Są ò dzysdniowoscë, ò ùszłocë, a niechtërnë stoją wëżi czasu. Nie zafelało téż taczich, w jaczich bëła nótka krëjamnotë czë fantasticzi, a jedna je pòwiôstką na ôrt lëdowégò pòdaniô. Je tak tedë w tim szterdzestostarnicowim zsziwkù dosc tëli wszëtczégò. Czë przë tim, mimò zrobionégò wëbieru nôlepszich, są to cekawé, wôrtné przëczëtaniô, dobrze napisóné dokôzë? Taczé, z chtërnych je widzec, że ùtwórcë są pãczkama przińdnych kwiatów, zôrnama drzéwiãtów, czë mòże zalążkama grafòmańsczich zelsków? To dejade ju mùszi czëtińc sóm stwierdzëc, bò mie, jakno jednémù z Zymkòwców, nie wëpôdô.
