Z leżnoscë Jastrów wszëtczim czëtińcóm kaszëbsczi pismieniznë żëczã wielã, bëlnëch kaszëbsczich dokôzów do czëtaniô, a Zymkòwcóm, bë ne ùdbë co sã rodzą w glowie rãka letkò mògla na papiórze zapisac.
Róman Drzéżdżón
Mni
Wicy
Archiwùm stru., 2005
Latos 5 strëmiannika, w wejrowsczim mùzéùm zeszlë sã razã Zymkòwcë, bë pòdzelëc sã swòjéma nowëma dokôzama a pòkòrbic ò kaszëbsczi pismieniznie. Chòc bëło to, mòżna rzec, X. jubileùszowé zéńdzenié, tej jednakò szampan sã nie lôł, le bëło wiele jinszëch doznaniów, òsoblëwie nëch zrzeszónëch z pòetiką kaszëbsczégò snôżégò słowa. Wiele lëdzy nôleżącëch do Zymkù téż nie przëjachało, a to bez ną zëmã co nas na przedzymkù òdwiedzëła ë chòróbska gripë co na ze sobą przëwlokła.
15 łżëkwiata w Dodomie Kaszëbsczim w Dãbògórzim òdbãdze sã XIV kònkùrs kaszëbsczi gôdczi “Bë nie zabëc mòwë starków” miona Jana Drzéżdżóna. Latos wëstąpi 45 gôdôszów z pùcczégò pòwiatë, w szterzech wiekòwëch karnach (spòdleczné szkòłë kl. I-III ë IV-VI, gimnazja ë pònôdgimnazjalné szkòłë). Kòżdi mùszi zaprezentowac szteczk z kaszëbsczi pismieniznë ë gwôsny dokôz na wëbróny przez se temat.
Slédné dopòwiescë